Türk Telekom Stadında karşılaşmanın hakemi
Ümit Öztürk ilk 45 dakikanın bitiş düdüğünü çaldığında başlamıştı "
Tudor İstifa" ve "
Yönetim İstifa" protestoları... Aslında, deplasman takımı 1-0 öne geçip,
Galatasaray istediği baskıyı kuramayıp dakikalar ilerledikçe skorda eşitliği sağlayamadığında da "homurtular" düşük frekansta yayılıyordu
Seyrantepe'de de, vardı yine bir ümit maçın döneceğine dair. Tuhaf olan da yeni stada taşınılması mı desek, sosyal medyanın bu kadar yaygınlaşması mı desek, sebebini sosyologların açıklaması gereken bir gerekçeyle
Galatasaray tribünlerinde ortaya çıkan "bencil" yeni nesil taraftarın, dün gece için takımın en zayıf halkası olarak gördükleri ve işler iyi gitmediğinde "şamar oğlanı" yapmak istedikleri
Linnes'i ıslıklayacakları sırada iki hafta evvel
Latovlevici'yi protesto ettikleri akıllarına gelip "yuh seslerinin" kursaklarında kalmış olmasıydı. Öyle beter bir hastalıktır ki bu "maça para veriyorum, takım beni mutlu etsin" egoluğu, kendisine nice başarılar yaşatmış, saha içi ve özel yaşamı örnek olan
Muslera gibi bir oyuncuyu da iki maçta linç edebiliyordu...
Oysa geçen sezonun bitişiyle beraber
Dursun Özbek'in
Galatasaray'a başkan,
Igor Tudor'un da hoca olamayacağı görülmüş,
Sneijder'in gönderilmesiyle bu takımın oyun aklının "başından alındığı" belirtilmiş ama "transfer hastası" taraftarların gözü
Belhanda ile boyanmıştı... "
Mutluluk kaynağımız Galatasaray" olunca, onun başarılı olması tek dileğimizken, "ben yazmıştım, haklı çıktım" egosu şişireceğime, keşke
Belhanda bana yazdıklarımı "yalatsaydı" da
Galatasaray ikişer üçer atarak tokatlasaydı rakipleri ama maalesef öyle olmadı. Takımın "oyun kurucusu"
Belhanda, sahada geziniyor, sorumluluk almaktan kaçıyor, "dünya yansa umurumda değil" havasında bir hal takınıyor. Durum böyle olunca, kendisi üzerine oyun kuran hocası
Igor Tudor'a da
Hırvatistan yolları gözükmeye başladı. Karşılaşmanın 15. dakikasında
Yasin'in ara pasında kaleci
Lukaç ile karşı karşıya kalan
Belhanda, kaleye şut çekmek yerine
Umut Bulut'un "en güvensiz" günlerinde yaptığı gibi görmeden ve "ezbere" penaltı noktası cıvarına pas atmayı tercih etti. Doğal olarak orada ne
Gomis vardı ne de başka bir sarı-kırmızılı oyuncu. Yine 38. dakikada
Feghouli'nin yaptığı ortada arka direkte müsait pozisyondaki "10 Numara" şansa rakip kalede pozisyon yakalamış bir stoper gibi "kalasça" bir vuruşla heba etti atağı. Ama
Faslı Belhanda'nın "zihince" maça ne kadar hazır olmadığını gösteren pozisyon ilk devre biterken gerçekleşti.
Galatasaray'in
Yasin'i
Akhisar savunmasının arkasına kaçırdığı pozisyonda
Miguel Lopes faulle durdurmuş
Galatasaray'ın sol açığını ve oyundan atılmıştı.
Sneijder'in gözü kapalı kaleye yollayabileceği bir yerden kazanılan serbest vuruşu
Belhanda stadyum dışına attı. Öyle bir vuruş nasıl yapılabilirdi? Tribünler, saha içindeki oyuncular şaşkınken, o dalgınlıkla savunma ve
Muslera'nın zincirleme hataları
Akhisar'ın ikinci golü bulmasına vesile olmuştu. O "berbat" serbest vuruş sonrası artık
Tudor mu söyledi, ki
Belhanda onun prensi,
Tudor'un söyleyeceğini zannetmiyorum, kendisi mi topun başına geçmek istemedi bilmem ikinci devre
Selçuk'un,
Sneijder'in rahatlıkla gol yaptıkları serbest vuruş bölhelerinden "halı saha maçı" gibi deneme tahtasına döndü Galatasaray'ın kullandığı atışlar, bir
Yasin vurdu, bir
Rodrigues denedi ama "taklacı 10 numara" hiç oralı olmadı...
Takımın 2-0'dan reaksiyon gösterip, 4-2 maçı kazanması kimseyi kandırmasın, dün gece 3 puan alınıp, "sular biraz durulduysa" bu başta
Galatasaray taraftarının verdiği müthiş destek ve başta
N'Diaye ile
Fernando olmak üzere
Feghouli ve
Serdar Aziz'in arzulu oyunu sayesinde olmuştur. Zaten, sıkıntı da burada baş gösteriyor, her maçı
Sami Yen'de oynamıyorsun, haftada bir de deplasmana gitmek zorundasın ve orada işler "sarpa sarınca" ne takımı düzeltecek bir teknik adam var saha kenarında, ne de "
Bi' sakin olun, olay benim kontrolümde" diyecek bir 10 numaran...
Karşılaşma bitimi
Okan Buruk, açmış ağzını yummuş gözünü, haddi olmayan konulara da "sıçramış" ve kendisine bir sus diyen olmamış. Zaten artık
Galatasaray yönetiminden
Galatasaray'ın haklarını savunmalarını beklemiyoruz, öyle bir güçleri yok, onlar sadece çıkıp localarından taraftara "el kol" yaparlar, ama kongre geliyor, gitmeleri yakındır...
Okan'a dönersek, "
Bu kadar vasıfsız bir insan, Galatasaray kulübesinde duruyorsa gerçekten bundan eski Galatasaraylı olarak utanç duyuyorum" demiş
Akhisar'ın teknik adamı. Boyunu aşan sözler sarf ederken, tek doğru laf etmiş, "
eski Galatasaray"lı... Ve öyle kalacak bir şahsiyet.. Yeni nesil pek hatırlamaz, eskiler de hiç unutmaz, 2001 yılının bir mayıs akşamı oynanan
Galatasaray-Ankaragücü maçını. Dört sene üst üste şampiyon olmuş
Galatasaray, beşinci şampiyonluğa doğru koşarken, iç sahada kaybettiği bu maçla tarihi bir rekorun sahibi olamamıştı. O maçta ne mi olmuştu,
İnter'le ön sözleşme yapmış
Okan "herhangi bir sakatlık" sonrası transferinin gerçekleşmeme ihtimaline karşı daha ilk yarıda kırmızı kart ile sahayı terk etmiş, "kardeşi"
Emre Belözoğlu da maç boyu sahada yürüyüp durmuştu. İşi daha dramatik yapan sözler özel bir toplantıda
Galatasaray eski yöneticisi
Celal Gürcan'dan gelmişti: "
Takıma iyi bir kaleci aradığımız dönemlerde Çanakkale Dardanel'de oynayan Engin İpekoğlu adı söylendi bize. Dardanelli yöneticilerle şartları konuştuk, bizden oynatmadığımız bir kaleci, Okan ve bir miktar para istediler. Okan'ın adını duyunca, 'Okan Galatasaray'ın çocuğu, sakatlığından dönemese de, Florya'da dursun bize yeter' diye transferi orada noktaladık. Oysa bizim zamanımda sahip çıktığımız evladımız, İnter'e giderken İtalyanların 'Galatasaray'la sözleşme yenilemeyin, onlara vereceğimiz bonservisin bir kısmını size verelim' teklifine hayır diyememişti."
Böyle bir
Galatasaray geçmişi olan
Okan Buruk, umarım bir daha Galatasaray ismini ağzına almaz... Bu taraftar iyiliği de kötülüğü de, "
Biz sağlıklı yaşam için spor yapmıyoruz" diyeni de, "
Gelin sözleşme yapalım, Galatasaray para kazansın" diyeni de,
Okan'ı da,
Ümit Davala'yı da unutmaz...
Ümit Öztürk'ün
Gomis'e gösterdiği "komik ötesi" kırmızı kartı da blog arşivine ekleyelim... "
Hakem oyuna müdahil oldu ve bizi bitirdi" diyerek ağlayan
Okan Buruk'a soralım biz de, ilk attıkları golde
Yasin'e yapılan faulu çalmayan ve görmediği halde
Mustafa Yumlu'nun "Oscarlık" hareketi sonrası "ortamlarda Gomis'i attım" şekli yapmak adına
Galatasaray'lı topçuyu kenara yollayan
Ümit Öztürk acaba kimin canını yaktı?
Miguel Lopes'in atılmasında kırmızı kart vermese de zaten sarısı olan bir oyuncu, rakibine dirsekle müdahale edip, düşürüyorsa kart görür., ikinci sarıdan kırmızıyla oyun dışına atılır. Boşuna "Anadolu takımı eziliyor" mağdur edebiyatı yapmamak lazım..
STAT: Türk Telekom
HAKEMLER: Ümit Öztürk, Kemal Yılmaz, Asım Yusuf Öz
GALATASARAY: Muslera, Mariano (Dk. 10 Denayer), Maicon (Dk. 46 Rodrigues), Serdar Aziz, Linnes (Dk. 69 Eren Derdiyok), Fernando, Ndiaye, Feghouli, Belhanda, Yasin Öztekin, Gomis
TELESET MOBİLYA AKHİSARSPOR: Lukac, Miguel Lopes, Caner Osmanpaşa, Mustafa Yumlu, Kadir Keleş, Sissoko, Olcan Adın, Soner Aydoğdu, Aykut Çeviker (Dk. 73 Muğdat Çelik), Onur Ayık (Dk. 46 Alperen Babacan), Paulo Henrique (Dk. 54 Ömer Bayram)
GOLLER: Dk. 16 Maicon (Kendi kalesine), Dk. 45 Olcan Adın (Teleset Mobilya Akhisarspor), Dk. 49 Fernando, Dk. 51 Gomis, Dk. 70 Belhanda, Dk. 90+4 Feghouli (Galatasaray)
KIRMIZI KARTLAR: Dk. 43 Miguel Lopes (Teleset Mobilya Akhisarspor), Dk. 68 Gomis (Galatasaray)
SARI KARTLAR: Dk. 17 Yasin Öztekin, Dk. 55 Feghouli, Dk. 90+2 Muslera (Galatasaray), Dk. 36 Sissoko, Dk. 63 Olcan Adın, Dk. 90 Orhan Taşdelen (Yedek kulübesinde) (Teleset Mobilya Akhisarspor)
